nihan geldi diye karga'ya gittik dun. pek hostu.
o kadar ozlemisim ki keratayi, birakmak gelmedi icimden.
biraz sohbet, biraz daha sohbet, sonra biraz da sohbet...
paris gunlerim vardi sonra, turk mahallesinden tasidigim, istanbul'da agzima surmeyecegim sucuklar, kuru fasulyeler, yufkalar falanlar filanlar, evimizin asevi olmasi.
fransizlar, paris'te bir yerden bir yere yuruyerek gidebilme fikri. nihan'i sabah uyandirip okula yollamanin zorlugu, je vous REmercie diyen 12 numarali metro hattinda gezinen alain adli berdus. nihan'in evi, bizim ev, iki ev arasinda mekik dokuyan esyalar, insanlar. hahaha cok komik geldi simdi.
nihan'in dis telleri yok, sanirim en cok buna sasirdim. e tabii cocuk buyuyor, cikartmislar sonunda. garip.
bana saucisse de strasbourg ve coulommier getirmis, e bir gun de eve sarap alip onlari yemek lazim, degl mi ama ?
unutmasam da erben'e soylesem, bu haftaici bir gun... nihan'i da alip, bizde soyle bir icsek... yapmadigimiz sey ya !
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment