cok calisirken o kadar hizlanmisim ki kaza yaptim, bana carpan adama da "ise gec kaliyorum" diye bagirmaya basladim. sanirim insanliktan ciktim.
sonra bana bir gun tatil verdiler. sabahtan aksama kadar uyudum. simdi yine isyerindeyim. yine bolca is var.
ise basladigimdan beri 8 kilo aldigima inanamiyorum.
alp askere gidiyor.
sinan ben selin durup dururken gulup duruyoruz.
erben ve findik'la hep daha sik gorusme hayali kuruyorum.
burak da en az benim kadar baydi hayatta.
bize para lazim.
ilkokul arkadasim zeynep isten ayrilmis.
isten saat 6'da ciktim dun, cok sasirdim.
bugun akbilimi doldurdum. bir ara da usenmeyip telefonumu actirmaya gitmem gerekiyor ama firsat bulamadim.
ankara'ya gidesim var.
bakalim bu ay gecinebilecek miyim ?
kendimi her gecen gun daha az eglenceli buluyorum ve bu durum beni cok korkutuyor.
anneme gore benim delice calisma takintimin icinde genetik sirlar bariniyor.
nazey gelecek. (24 aralik... cok az kaldi...)
ilk uzun tatile de az kaldi demek oluyor bu. yilbasi ve kurban bayrami geliyor diye daha cok sevinemezdim. dinlenmeye ihtiyacim var.
bengin'i ozledim cok ama goremiyorum bir turlu.
boyle iste...
kimseleri sevemem, yalniz kalirim, feci bu kisim.
ama daha iyi olacak her sey :
cunku bugun fulya cikmis ilk defa gordum, hemen aldim birkac demet, ofise getirdim.
cunku bu sabah daha sisman olamam diye uyandim ve kendimi kotu hissettim.
cunku bu sabah ise gec kalmadim.
cunku az uykuyla cok isler basardik... daha cok calisacagiiiiiiiiz !
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment