hayat ne garip değil mi ?
londra'dayım. geçen seferki krizleri yeniden yaşamamak için ikimiz de pür dikkat, duyarlılığın doruklarındayız.
ben burada çok mutluyum. ama şimdiden evimi özledim.
şimdiden...
burada tırnaklarım uzasa kesemezmişim gibi. canım isteyince kariye'ye gidemezmişim gibi. evde yalnız oturup delirirmişim gibi.
istanbul'u yine kafam karışık bıraktım. istanbul'un kafası da karışıktı tam oldu.
çok üzüldüm. işlerin bu hale gelebilmesine ama erben'ce hâlâ aynı kalmış olmasına.
çok üzüldüm, etrafımdaki herkesin bunalmışlığına.
ben direniyorum.
İYİYİM. daha da iyi olabilirim.
hem abla gelecek, bruno gelecek, daha ne olsun ?...
bir de çeviri yapabilsem. hâlim olsa.
hadi. neresinden başlasam kârdır.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment