- sen odanın kapısını da mı kapamıyorsun ?
- yooo... neden, bütün gece horladım mı ?
- yooo... garip ama.
- benim ailemde de kimse kapısını kapatmaz.
- özel hayatınız yok yani.
- vaar... sadece gerekirse kapanır kapı.
bu bizim bengin'le son konuşmalarımızdan. ikimiz de günlük hayatta nasılsak evde, odalarımız konusunda da öyleyiz.
- bizde öyle bir rahatlık yok, biz sizin gibi serbest büyümedik. (kapı açık yaşama konusunda)
- şimdi bana şu serbesti anlat, sen odanda her istediğini yapıyorsun ama ben mi daha serbest oluyorum ?
- hangi serbest ?
p.s. ecder ile evdeyken odamın kapısını kaparken özür dilemem gerekirmiş gibi bir his :)
Sunday, April 05, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
ben de çok utanırım kapıyı sana kapadığım geceler... içerde neler döndüğünü bildiğinden korkarım... :))
Post a Comment